MARKELO – De protestantse Markeloërs zijn weer een kapelletje rijker. Niet lang na de officiële opening van de Mariakapel op de Hulpe is er een nieuw exemplaar geplaatst in de wijngaard aan de Bergweg op de Markelose berg.
Het is dit keer geen Mariakapel zoals gebruikelijk, maar één ter herinnering aan de heilige Lebuïnus. Dat was een Angelsaksische missionaris uit de omgeving van Deventer die in de 8e eeuw tijdens volksvergaderingen van de Saksers op de Markelose berg zou zijn geweest om de mensen te bekeren tot het christendom. Hoewel niet duidelijk is of dit werkelijk Markelo was of het Duitse Marclo, houdt de stichting Heemkunde Markelo het op hun eigen plaats.
Het idee en de uitwerking van het houten gebedshuisje komen van de hervormde Markeloërs Bouwe Ruiter en Freddy Lankamp. “Het is ontstaan als een grap, maar er zit wel een serieuze lading onder”, vertelt Ruiter. “Tijdens wijnproeverijen vertelt Hendrik-Jan ter Balkt het verhaal van Lebuïnus altijd aan groepen. Ik heb het verhaal opgeslagen met in mijn achterhoofd het idee er ooit iets mee te doen.” Ruiters buurman Lankamp heeft iets met Mariabeelden. “Ik heb deze in mijn tuin staan. Laatst had ik een Mariakapel getimmerd, maar deze wilde mijn vrouw niet in de tuin hebben”, lacht Lankamp. Tijdens het proeven van een eigen gebrouwen biertje kwamen twee ideeën bij elkaar.
Het plan was om een nieuwe, grotere kapel te maken om Lebuïnus te eren op de plek waar hij ooit voet aan de grond probeerde te krijgen: de Markelose berg. “Pas geleden is er een gesubsidieerde kapel neergezet op de Hulpe. Wij dachten: dat kunnen wij ook, maar dan veel makkelijker. Bovendien: Lebuïnus is hier geweest. We denken dat dit beter past bij de soms tegendraadse Markeloërs. Ze houden wel van een grapje”, zegt Ruiter. Lankamp begon met timmeren en twee dagen later was het kleine gebedshuis klaar. Lebuïnus werd gevonden in een beeld uit Brazilië.
Als Lebuïnus straks op zijn definitieve plek staat tussen de wijnranken aan de rand van een bos, wordt de grond erom heen aangepast, zodat er echt een gedenkplek ontstaat. Het plan is om de activiteiten rond de legende van Lebuïnus uit te breiden en daarmee Markelo op de kaart te zetten. “Het is een extra verhaal over de historie van Markelo. Ik ben in gesprek met bekenden uit Wilp om een wandelroute uit te zetten met als thema ‘In de sporen van Lebuïnus’”, vertelt Ruiter. “Bovendien wil ik met dit verhaal iets doen voor groepen en bedrijven.” Want volgens de twee luidt een gezegde uit Markelo: “Het wordt pas feest als Lebuïnus er is geweest.”
Copyright Twentsche Courant Tubantia december 2009