DIEPENHEIM – “Wat een plaatjes allemaal!” De toeschouwers van het Nederlands Kampioenschap Traditioneel Gerij op landgoed Het Warmelo kijken zondag hun ogen uit bij het zien van de zestig koetsen met traditionele kleding van de koetsier en de passagiers.
Het kampioenschap wordt georganiseerd door de Twentse rijtuig- en arresleevereniging De Koets’n Keerls vanwege het veertigjarig jubileum. Dertig rijtuigen doen mee voor het kampioenschap. Deze deelnemers rijden hun koetsen op het grind voor kasteel Warmelo. Drie juryleden beoordelen na elkaar in vijf minuten het tuig, de koets en het algemene beeld. Bij het lopen om de koets kijken ze nauwgezet naar details van de koets en de passagiers. De jury let overal op. Soms vragen ze zelfs een jurk even op te tillen om te zien of de kousen er precies bij passen en ook de onderkant van de hoeven van het paard wordt niet vergeten.
“Ja de jury kijkt alles na”, zegt deelnemer Arnold Bramer uit Vriezenveen, die een gooi naar het kampioenschap doet met een authentieke zomerbrik uit 1885. “Vorig jaar zijn we kampioen geworden bij de meerspan paarden. Of we nu ook een goede kans maken weet ik niet, want de concurrentie is groot. Er zit mooi spul bij.” De koets is een week geleden nog helemaal geschilderd, zodat er geen krasjes meer te zien zijn en natuurlijk is alles de afgelopen dagen gepoetst. Toch vindt Bramer het winnen van een prijs niet eens zo belangrijk. “Het gaat er om dat je een leuke dag hebt. We vinden het prachtig mooi dat de koetsen op deze manier bewaard blijven.”
In de ochtend zijn alle deelnemers voor het kasteel gejureerd maar ook tijdens de ochtendrit door de straten van Diepenheim kijkt de jury toe. “Het is best spannend, want de resultaten van de koetsen liggen heel dicht bij elkaar. Het laatste halve punt is bepalend”, vertelt Brigitte Pouwels van de Koets’n Keerls.
De toeschouwers langs de route horen het hoefgetrappel en het geratel van de ijzeren wielen over de keien. Er zijn voor het publiek genoeg momenten om de koetsen te aanschouwen en mooie plaatjes te schieten. Tijdens de twee ritten, maar ook op het landgoed waar de koetsen bij elkaar in het weiland staan of tijdens het defilé waar elk rijtuig een toelichting krijgt. “Het is echt prachtig. Het glimt van alle kanten”, vindt Annick Segers uit Mariënvelde. “Dit is een geweldige locatie, helemaal passend. Zo zou het vroeger ook kunnen zijn.”
Copyright Twentsche Courant Tubantia september 2009