Carolien

Vooral veel plezier bij straattheater

 Foto: Rikkert Harink

NIJVERDAL - "Grappig hè", zeggen bezoekers van Kunsten op Straat. En grappig was het zaterdag zeker in het Nijverdalse centrum. Of je nu wilt of niet, je gaat lachen om de fraai uitgedoste artiesten die gekke of ontroerende capriolen uithalen tussen het winkelend publiek. 


Zo jaagt 'Monsieur Il' argeloze mensen de stuipen op het lijf als hij stiekem achter ze aanrent en ze op de schouder tikt. Dan kijken ze eerst verbaasd op, en vervolgens kunnen ze hun lachen niet houden als ze die gekke figuur zien. De lange man in een blauwe stofjas met een opmerkelijk klein koppie springt tussen de mensen, bokst op dikke buiken en kietelt kinderen die bij hun vader op de nek zitten.

Voor de witte Pierot en Minot met rode roosjes moet je hoog de lucht in kijken. 'Hopla' lijkt het enige dat ze kunnen uitbrengen als ze high fives uitdelen aan voorbijgangers of verliefd naar elkaar kijken.

Het publiek vermaakt zich. "We proberen alles te bekijken. We maken er een gezellig middagje uit van, want we vinden het leuk dat dit in Nijverdal is georganiseerd", zeggen Colleen Koopman en Daniëlle Harmsen uit Nijverdal, die met hun kinderen het straattheater bezoeken. 

De organisatie van het festival met het thema 'Pop uit de kast' is in handen van het ZinIn-theater in samenwerking met Kunsten op Straat. De organisatie hield de buienradar angstvallig in de gaten. Daarop waren inderdaad af en toe fikse buien te zien, en om een uur of twaalf viel het met bakken naar beneden. "We waren bang voor de regen, maar het meeste trekt langs ons heen. Goed dat veel Nijverdallers ook met dit weer komen", zegt Nico Engbers later op de middag als blijkt dat het ook wat het weer betreft goed gaat.

Er zijn veel mooie optredens bij deze aflevering van het straattheaterfestival, maar de voorkeur van de organisatie gaat uit naar poppenspeler Alex Jørgensen uit Denemarken. Hij oogst veel bewondering als hij door een ingenieus systeem van tientallen draadjes zijn marionet Alex Barti tot leven wekt. In een grote cirkel staat het publiek voor het Huis van Cultuur en Bestuur om hem heen, om niks te missen van het kleine manneke. Pop Alex Barti speelt prachtige muziek op zijn piano en gitaar, maar laat zich daarbij wel afleiden voor een knipoogje hier en een kushandje daar. Hij loopt vrolijk rond en geeft de kinderen een aai over de bol. De interactie met het publiek geeft het nog wat extra's.

Een vrouw met het syndroom van Down raakt helemaal in de ban van de pop. Zittend op het kleine krukje achter de piano geeft ze hem kusjes en slaat haar handen voor haar ogen als de pop zich tegen haar aanvlijt. De poppenspeler maakt er een hele show omheen. "Geweldig toch? Dit is ongelooflijk mooi. Ze gaan er helemaal in op", zegt Martin Gerrits, vrijwilliger van de stichting MEE uit Hengelo die Ria, Linda, Martien, Raymond, Wilco en Jos begeleidt, samen met Wilhelmien Christiaens. De groep verstandelijk gehandicapten verblijft op bungalowpark De Hellendoornse berg.
Het was het idee van Linda om naar het festival te gaan. "Het is heel knap wat deze mensen doen. Zo kunstig met die touwtjes", vindt ze, "voorlopig blijven we nog even bij de poppenspeler. Ik heb er nog geen genoeg van." 

 
Wie ook blijft kijken is Nijverdaller Patric Wigman. "Deze speler is één van de beteren. Het is heel gedetailleerd wat hij doet." "Dik geniaal", oordeelt zijn dochter Kirsten. Het spelen met de pop is een kunst, beaamt poppenspeler Jørgensen. Maar het maken van de pop is het moeilijkste. "Het gaat om de kleine bewegingen. Elk jaar komt er weer iets bij. Elk idee is een nieuw touwtje." De Macedoniër die in Denemarken leeft, merkt dat het publiek opkijkt van zijn optreden."Het staat wel in het programma, maar ze zijn verrast als ze het zien. De reacties van kinderen zijn zo leuk. Eerst zijn ze bang omdat het zo echt lijkt. Als ze een handje geven dan knijpen ze er heel hard in." Hij geniet van de drie optredens die hij geeft. "Het is heel leuk om in een dorp te spelen. Er komen leuke mensen en ze nemen echt de tijd om even te stoppen en te kijken."

Copyright Twentsche Courant Tubantia spetember 2009