GOOR - Waardering voor jarenlange inzet voor gymnastiekvereniging.
Jarenlang zet Ali Koudijs (64) zich al in voor de jazzdansafdeling van de Goorse gymnastiekvereniging Excelsior. Haar vele werk blijft niet onopgemerkt. De gymvereniging laat haar waardering blijken in de vorm van een erelidmaatschap. Dit komt als een totale verrassing voor de jazzdanslerares. "Ik had het helemaal niet verwacht. Zelfs nooit over nagedacht", zegt ze. Onverdiend is het niet, hoewel ze liever niet wil opscheppen. "Ik heb alles voor de jazz opgezet en daar ben ik best trots op."
Het begon allemaal in 1978 toen Ali Koudijs aanklopte bij het bestuur van de gymnastiekvereniging met de vraag of zij een jazzafdeling mocht oprichten. Er werd eerst wat honend over gedaan, maar uiteindelijk bleek het een groot succes. Zelf gaf de dansliefhebber 31 jaar les aan verschillende meisjes- en damesgroepen, variërend in leeftijd van 7 tot 67 jaar.
Twee jaar geleden zette Ali Koudijs aanvankelijk een punt achter haar werkzaamheden voor de vereniging. Na 29 jaar lesgeven was het tijd om te stoppen. Het liep anders. "Ze konden geen opvolger krijgen voor twee damesgroepen en toen dacht ik: ach, die paar uurtjes..." En zo werd het afscheid nog even uitgesteld. Maar over een maand stopt ze definitief met de laatste damesgroep. "Dan ben ik 65 en kan ik echt met pensioen", zegt ze lachend. Tot die tijd zal haar man het nog moeten stellen met een geconcentreerd dansende Ali in de woonkamer. "Ik gebruik altijd het raam bij de deur als spiegel bij het voorbereiden van de lessen", vertelt ze.
De lerares heeft dus al even kunnen proeven aan het afscheid. Maar het stoppen met de meeste lesactiviteiten leverde haar niet de verwachte extra vrije tijd op. "Qua voorbereiding maakt het niet uit of je aan drie groepen lesgeeft of aan één. Dat het voorbereiden zoveel tijd kost, was ik even vergeten." Elke week houdt Koudijs zich een paar uur bezig met het uitdenken van een nieuwe les. Vooral de juiste muziek uitzoeken neemt veel tijd in beslag. "Maar dat maakt het juist zo leuk. De muziek bepaalt de dans", legt ze uit. "Daardoor wordt het ook nooit saai." Alle gegevens van de dansen en de lessen houdt ze minutieus bij in ordners die inmiddels een indrukwekkend naslagwerk vormen. Toch komt ze niet vaak in de verleiding om lessen van vroeger te pakken. "Vaak ben je dan langer bezig met zoeken, dan als je iets nieuws bedenkt", vindt Koudijs.
Maandag 22 juni is de laatste les in de vorm van een fietstocht voor alle jazzleden. Dan is het echt afgelopen. Wat rest zijn de vele ordners, fotoalbums en dvd's. "Als ik heimwee krijg, dan kan ik daar altijd in kijken."
Copyright Twentsche Courant Tubantia 2009