De Eibergse Leonie Mengerink (19, 1 meter 70) deed zaterdag in het Almelose partycentrum Elkerbout een gooi naar de titel Miss Regio 2006, de modellenwedstrijd voor meisjes kleiner dan 1 meter 73. Na een lange avond zag Leonie dat het felbegeerde kroontje naar de van oorsprong Russische Jelena Petrova uit Nijmegen ging.
ALMELO - Een half uur voor aanvang van de modellenwedstrijd voor meisjes die door hun lengte vaak uitgesloten zijn voor andere verkiezingen, is het achter de schermen rustig. Ook de Eibergse Leonie Mengerink, student verzorgende van het Groenlose Graafschap College, heeft nog geen last van plankenkoorts. Ze draagt voor de eerste ronde een bruine mini-jurk. ‘Ik twijfelde of ik mijn spijkerbroek onder deze jurk zal aanhouden of niet. Ik wil niet verkeerd overkomen op het publiek’, lacht Leonie.
De familie en vrienden van Leonie klappen hard als ze als laatste van de twintig deelnemers op het podium komt en naar voren loopt. Ze kijkt met een lach het publiek in. ‘Hoe zag ik eruit?’ vraagt de Eibergse onzeker als ze daarna in de kapperstoel zit voor de volgende ronde. ‘Ik durfde bijna niet te lachen, want ik bibberde. Het was heel snel voorbij, maar het ging echt goed.’
De Eibergse gaf zich op nadat ze de ervaringen van haar plaatsgenoot Lulu Sayed hoorde, die vorig jaar meedeed. ‘Ik dacht ik probeer het gewoon en nu sta ik in de finale! Ik weet niet of ik een kans maak. Bij een Miss Twente-verkiezing werd ik derde, maar er zijn hier zoveel mooie meiden’, vertelt de parttime verkoopster van de Hema. Een speciale voorbereiding had ze niet. ‘Ik heb niet extra gesport of een dieet gevolgd, maar ik ben wel onder de zonnebank geweest en heb mijn haren laten kleuren.’
Na de eerste ronde is er een half uur pauze ingelast. Leonie maakt van de tijd gebruik zich voor te bereiden. ‘Ik maak me de meeste zorgen om de volgende ronde, waarin je jezelf mag presenteren. Sommigen gaan turnen, dansen of zingen, maar dat kan ik niet. Ik doe aan zwemmen en aan cardio-fitness, maar dat kan ik moeilijk op het podium doen. Ik vertel gewoon iets over mezelf.’ Om haar heen oefenen de mede-deelnemers nog even voor de laatste keer een dans. Leonie moet nog lang wachten en pas na anderhalf uur komt ze als laatste het podium op om iets over zichzelf te vertellen. Het geduld van het publiek is door het lange wachten en het steeds maar horen van alle sponsornamen dan al op. Iedereen praat gewoon door, terwijl de zenuwachtige meisjes zich op hun best proberen te tonen.
‘Ik hield het kort en krachtig. Dat ging goed. De mensen waren stil’, vertelt Leonie later opgelucht. Na een lange avond met vier rondes, wordt pas na één uur de winnares bekend gemaakt. Hoewel Leonie niet tot de eerste drie behoort, is ze blij dat ze heeft meegedaan.
Copyright Twentsche Courant Tubantia 2006