Hoefgetrappel, schallende aanwijzingen en op de achtergrond geronk van de motorcross zijn te horen op een veld aan de Beckummerweg waar de Grote Prijs van Haaksbergen voor dressuur wordt gehouden. De ruiters zetten met hun pony's en paarden het beste beentje voor.
ST. ISIDORUSHOEVE - 'AFB draf, B afwenden, E arbeidsdraf.' In de dressuurringen rijden de ruiters en amazones geconcentreerd de proeven voor de Grote Prijs van Haaksbergen. De dressuurwedstrijd voor leden van Haaksbergse paardrijverenigingen wordt dit jaar georganiseerd door de Isidorusruiters. De aanwijzingen voor de proeven schallen over het veld. Aan een zijkant is het inrijveld waar de paarden kriskras door elkaar lopen. Daartussen rijdt Martine Robers (16) van de Isidorusruiters, die met Travers in de ochtend meedoet met een proef in de klasse L1.
Ze is gespannen. 'Ik heb vanmorgen niets gegeten, want ik ben zenuwachtig', vertelt de amazone die op haar zevende begon met paardrijden. Tegen elf uur komt ze met haar paard de dressuurring in. Martine rijdt geconcentreerd de proef. 'Je moet niet vragen hoe het ging. Ik weet het echt niet.' Het paard wordt teruggebracht naar de trailer. Travers krijgt voor zijn prestatie, bij gebrek aan brokjes, een mintsnoepje. 'Zullen we de knotten er nog even inhouden? Misschien mag ik zo nog een keer. Ik hoop dat ik in de finale zit. Zó leuk.'
Voor de finalisten bekend zijn, worden er nog heel wat proeven gereden, want er zijn bijna 140 combinaties. Sinds deze maand zijn er nieuwe regels voor de proeven. Zo moeten de ruiters anders binnenkomen in de ring en moeten ze meer in het zadel blijven zitten, in plaats van erin-en-eruit. De rijders en hun paarden en de begeleiders moeten er soms nog even aan wennen. Veel stappen in galop en draf gaan goed, maar soms is het voorlezen van een proef moeilijk of wil een paard niet meer. In ring 6 verzet een paard zich. Hij steigert twee keer, werpt de amazone van zijn rug en galoppeert over de velden. De paarden en de toeschouwers blijven rustig en even later laat het paard zich vangen.
Tegen de middag komt Marloes Bos met Karel in de ring en rijdt rustig het voorgeschreven parcours. 'Het ging wel goed', glundert ze even later. 'Tuurlijk heb ik het gehaald', grapt ze. De finales worden vanaf 14 uur verreden. 'De beste twee rijders van elke klasse strijden tegen elkaar, maar worden beoordeeld op het eigen niveau', vertelt Ernie Vennevertloo. De secretaris van de Isidorusruiters is tevreden over het verloop van de dag. 'Afgezien van het ene losgebroken paard is het goed verlopen.'
Het is maar goed dat de knotjes in de manen van Travers er nog inzitten, want Martine Robers heeft met 187 punten een gedeelde tweede plaats gehaald en staat in de finale. De zon heeft plaats gemaakt voor wolkenvelden. Als tweede rijdt Martine weer geconcentreerd haar proef. Na ruim vijf minuten komt ze moe en bezweet weer met haar paard terugstappen. 'Ik heb alles gegeven. Ik ben nu echt moe. Aan het eind had ik kramp in mijn benen.' Dan is het wachten op de uitslag. Martine wordt zevende. De beker bij de paarden gaat naar Marloes Terhurne met Tenso (Sterruiters) en bij de pony's is Sophie Koppelman eerste met Murphy (Sterruiters).
Copyright Twentsche Courant Tubantia 2006